Marianne Geurts

Paarse Krokodil en Hemelvaart; de relatie

Wat zou de betekenis van Hemelvaart kunnen zijn, bedacht ik me vandaag, Hemelvaart 2013. Ik kwam onderstaand citaat tegen op internet van pastor en auteur Hans Stolp.

“Bij de hemelvaart overschreed Jezus in zijn groei (of vergeestelijking) die grens, waar de leerlingen hem met hun bewustzijn nog konden volgen naar hogere geestelijke gebieden, die voor de leerlingen niet meer te ervaren waren. Dat betekent niet dat Jezus zich verwijderde van de aarde, van zijn leerlingen en van de mensheid – want die hogere, geestelijke dimensies zijn tegelijk hier en nu in onze werkelijkheid aanwezig. Ze doortrekken onze werkelijkheid, en zijn in het hier en nu, in onze werkelijkheid present. Ook al kunnen wij ze niet zien of bewijzen.”

Dit past wel in mijn wereldbeeld. Ik ga er van uit dat alles energie is. Kleine deeltjes die in verschillende frequenties trillen, golven, resoneren. Kleine deeltjes die vormen aan kunnen nemen als tafels, huizen, instituten, mensen, maar ook gedachten en emoties. En evolutie is voor mij een feit. Dit betekent dat we meer en meer in staat zijn de deuren naar een hogere frequentie open te zetten. De deuren die we wellicht ooit dicht hebben gedaan door uitspraken van grootheden te letterlijk te nemen. Zoals bijvoorbeeld de woorden van filosoof Descartes tijdens het 17e eeuwse rationalisme: “cogito ergo sum”; Ik denk, dus ik ben.

Op internet lees ik dat Descartes een leerling was van Aristoteles. Aristoteles die, samen met zijn leraar Plato, de belangrijkste filosoof uit de Oudheid is. Hij gaf bijvoorbeeld ook les aan Alexander de Grote. Eén van Aristoteles’ belangrijkste inzichten is dat alles in de natuur door iets anders wordt bewogen of in gang gezet. Iemand of iets, stelt Aristoteles, moet de oorsprong zijn van dat proces. Deze instantie noemt hij ‘de onbewogen beweger’ die het universum in beweging houdt zonder zelf door iets anders te worden bewogen. Aristoteles staat ook aan de basis van de logica door redenaties als: ‘alle mensen zijn sterfelijk’ en omdat ‘Socrates een mens is’ betekent dit dat ‘Socrates sterfelijk is’.

De Paarse Krokodil
Ik lees dat Aristoteles de eerste filosoof is die de natuur op wetenschappelijke wijze onderzoekt door dieren en planten te bestuderen. Daarbij komt hij tot de conclusie dat alles in de natuur ‘potentie’ heeft. Een zaadje van een beuk heeft bijvoorbeeld de potentie om uit te groeien tot een boom. En dit brengt me bij de Paarse Krokodil. Omdat we het leven willen begrijpen, zijn we gaan denken en redeneren. We moesten alles opknippen en uiteen rafelen om het te begrijpen. Hierbij zijn we de essentie vergeten. De essentie dat alles met elkaar samenhangt. Dat onze natuur complex is. Niet te beheersen door regelgeving en controle. Om dan ook weer de relatie met Hemelvaart te maken: Ik geloof niet dat iemand ons beweegt. Dat er een Jezus of God is die ‘de onbewogen beweger’ is. Aristoteles liet dit in het midden. Het kon iets of iemand zijn die ons beweegt. Mijn waarheid, op dit moment, is dat door resonantie en het meer en meer openen van onze deuren, alles vrijer kan stromen. Zodat we hiermee nog meer de potentie van de natuur kunnen gaan ervaren. Nog meer zelf-organisatie in onze samenleving zal ontstaan, zoals vanzelfsprekende burgerparticipatie, zelfsturing in teams en synergie in samenwerkingsverbanden. Dit betekent minder verspilling van tijd en geld omdat we bang zijn de grip op het leven te verliezen.

De Paarse Krokodil is ooit door Verzekeraar Ohra als symbool gebruikt in een reclame voor de rompslomp agv doorgeschoten regelgeving, bureaucratie. De krokodil staat hier in mijn nieuwe kantoorruimte om ons te herinneren aan de echte les van Aristoteles, namelijk dat de natuur alle potentie in haar heeft om te evolueren. Dat we onze tijd dus niet meer hoeven te besteden aan filosoferen en het bedenken hoe het nu allemaal zou moeten. Dus dat we kunnen stoppen met het maken van uitvoerige beleidsplannen en dichtgetimmerde plannen en strategieën. Want dit is een soort van verslaving geworden, waarbij we de essentie vergeten zijn. En Descartes citeerde ook: “Mijn doel is niet de methode te onderwijzen die iedereen dient te volgen om zijn verstand te leiden, maar alleen om te onthullen hoe ik heb getracht mijn eigen verstand te leiden”.

Dus laten we gewoon de natuur haar werk doen. Ons laten drijven door dat wat we allemaal graag willen. Die zwembad-meneer van de Ohra-reclame, wil diep in zijn hart veel liever de krokodil teruggeven aan het meisje dan dat hij de moeder formuliertjes in laat vullen. Omdat dit nu eenmaal zo moet van de baas. Als we gewoon eens aan tafel gaan samen. Delen wat we belangrijk vinden. En elkaar vertellen wat al goed werkt. Dan wordt vanzelf duidelijk wat we allemaal nog meer samen kunnen doen. In kleine stapjes bouwen we dan de brug, terwijl we er over heen lopen. Ontdekken we dat er al heel veel pijlers en brugdelen zijn die er zo inpassen. Dat er al veel mooie succesverhalen zijn waarin de regels, controle, angst, status en macht niet meer domineren. Waar de Hemelvaart de Paarse Krokodil al naar toe heeft gebracht. Als we het allemaal weer wat simpeler, natuurlijker maken, ligt er nog veel, in potentie, op ons te wachten.