Marianne Geurts

Nobelprijs voor Vrede: Wat kan ik doen?

Wat kan ik doen? Deze week vroeg ik het mij af: wat kan ik doen om mijn steentje bij te dragen aan de wereldvrede?

En dan gaat de Nobelprijs voor Vrede ook een beetje naar PAX Vredesorganisatie… Wat is dat bijzonder. En hieruit blijkt het wel. Ik kan heel veel doen voor de wereldvrede. Op mijn eigen manier, net als iedereen dat kan. Ieder met zijn of haar eigen kwaliteiten.

Mijn dierbare vriendin in Barcelona was veel in mijn gedachten deze week. Ze woont en werkt nu dus in een omgeving met grote spanning, polarisatie en een grote groep burgers met een sterk verlangen naar erkenning en rechtvaardigheid. Met een historie die waarschijnlijk ook nog veel impact heeft op het huidige gedrag.

Het lijkt me zo heftig om ‘in zo’n spanningsgebied te zitten’. En ook om te ontdekken hoe en of je überhaupt kunt bijdragen. Teken je wel of niet de petitie voor het aftreden van president Rajoy? Hoe houd je de dialoog open, hoe beoordeel of veroordeel je niet op zo’n manier dat het alleen maar leidt tot nog meer polarisatie? Hoe zorg je ervoor dat je niet wordt meegezogen zodat je ook geen brug meer kunt zijn tussen twee stromingen? Is het mee laten zuigen een overlevingsmodus of juist de manier om toch iets te betekenen? Lastige dilemma’s.

Ik zou echt niet weten wat beter is: Afhankelijkheid, onafhankelijkheid…. Gevoelsmatig past het niet om nog meer grenzen te trekken. Maar wat is dan een oplossing? Het enige waar ik wel een gevoel bij heb is dat als je politie-agenten in een onmogelijke positie neerzet, nl. met de opdracht om op een geweldloze manier fanatieke burgers uit een schoolgebouw te halen, je dan kunt verwachten dat daar geweld bij ontstaat. De onmacht gaat hier de overmacht krijgen. In ieder geval in een omgeving met zoveel spanning.

Vragen waar ik me als organisatie-coach en trainer mee bezighoud zijn ; hoe versterken we succesjes die we samen hebben? Hoe zorgen we er voor dat we ons niet verliezen in probleem-denken? Hoe kunnen we meer vanuit vertrouwen en verbinding met elkaar samenwerken? Hoe voorkomen we dat we ons – door angst of onzekerheid – verliezen in het willen controleren en beheersen? Hoe kunnen we met respect blijven kijken en praten over de verlangens die allerlei bewegingen veroorzaken. Wat verlangen we? Wat moet er ‘nog uit’ wat in het verleden gebeurd is, zodat het niet meer in de weg staat. Hoe geef je oude frustraties een plek, zodat we ons echt kunnen richten op dat waar we allemaal zo naar verlangen (ook al vergeten we dat wel eens ‘in de strijd’). Ik geloof namelijk dat we allemaal een vreedzaam leven en het liefst ook samen willen… Hoe tappen we in op deze sterke energie en hoe laten we die aan de oppervlakte komen?

En deze week vroeg ik me dus af hoe ik mijn vriendin in Spanje kon helpen toen ze ons de link van de petitie voor aftreden van president Rajoy appte. Ik zat in in de trein onderweg naar een klant van me, waar ik een team begeleid. Dit team wil meer impact hebben in de organisatie waar ze deel van uit maakt. Hoe kunnen de teamleden elkaar helpen om nog bewuster te worden van het effect van ieders gedrag en de oorzaak van bepaald gedrag, zodat ze het om kunnen zetten naar daadkrachtiger gedrag. Dit is voor mij de kern van mijn werk. En laat deze organisatie nu toevallig PAX Vredesorganisatie zijn.

Dus welke bijdrage lever ik aan een vreedzamere wereld?

  1. Ik ben me bewust van de effecten van mijn gedrag en de oorzaken van mijn gedrag en weet hoe ik anderen hierbij kan helpen, zodat de kans op vreedzamer gedrag groter wordt.
  2. Ik kan hiermee het team wat ik deze week begeleidde verder helpen. Ook kan ik helpen om nog bewuster te zijn ieders kwaliteiten en rol. En hoe door kwetsbaarheid en openheid het vertrouwen in zichzelf en in elkaar nog verder sterker wordt.
  3. Hierdoor kunnen zij als team, andere teams binnen PAX nog beter helpen. En zo helpen zij weer hun collega’s die zich inzetten voor een verbod op kernwapens en collega’s die ondersteuning bieden aan burgers elders in de wereld die zich inzetten vreedzamer samen te leven.

Zo draag ik mijn steen bij… En PAX-ers, jullie mogen super-trots zijn op dat wat jullie allemaal doen !

Marianne Geurts